در فضل خدا كند و بشكر نعمتهاى او مشغول باشد و نشان آن ، آن باشد كه خود را مقصّر بيند و از تقصير خويش ترسان باشد و دلش ساكن باشد بدانك خداى تعالى پايندان 191 روزى اوست و بهر سببى از جا نرود و از بىنوايى نترسد و دلش از بهر روزى نلرزد و اگر بلرزد در غصّهء آن بود كه دلم چرا لرزيد از براى روزى » . [ 1 ] ترمذى 192 مىفرمايد معنى اين است كه : « اگر شما خداى را يارى دهيد خدا شما را يارى دهد ، گفت خدا منزّه است از يارى كسى معنى اين آنست كى اگر يارى دهيد اولياى مرا و انبياى مرا شما را يارى دهم ، ايشان را عزيز داريد شما را عزيز كنم چنانك حواريان را به يارى عيسى عزيز كرد و صحابه را به يارى پيغامبر عليه السّلام عزيز كرد و تا دور قيامت ثناى ايشان بر منبرها و محفلها باقى داشت و آنانك پيغامبر ما را از بهر عزّت نفس خود خوار داشتند همچون ابو جهل و ابو لهب لعنت ايشان را باقى داشت چنانك پادشاه ، خاينى را بردار بلند بياويزد سالها تا همه او را بينند » . عاقلان از بلا كران گيرند * عبرت از كار ديگران گيرند و چون از بلا بگريزند بحصن و حصار انديشهء خود نگريزند بلك بحصن و حصار سايهء اوليا گريزند تا درين داخل شوند كه ان تنصروا اللّه ينصركم و يثبّت اقدامكم . قوله تعالى وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي

--> ( 1 ) - ظاهرا اين آيه افتاده است : إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ .